UN MAPA CRÍTICO PARA NAVEGAR POLO INCONSCIENTE GALEGOExiste unha Galiza agochada, entretecida en símbolos e mitos, que só aliteratura pode revelar. En “Sobre Vilanova de Alba”, Miguel Barros emprendeunha arqueoloxía cultural de extraordinaria profundidade, diseccionando atriloxía de Víctor F. Freixanes para revelar a densa estrutura simbólica que seagocha baixo a superficie narrativa. Non se trata dunha análise convencional,senón dunha expedición intelectual ás profundidades da memoria colectivagalega.Armado coas ferramentas da psicoloxía analítica de Carl G. Jung, a lingüísticaSapir-Whorf e a crítica mitolóxica, Barros concibe a literatura como unhamanifestación do inconsciente dun pobo. O seu método busca «alumear esaespesa escuridade da lingua» para revelar o «espírito da letra», transformandocada páxina analizada nunha xanela aos arquetipos culturais que definen aidentidade galega. A crítica convértese así en hermenéutica e a hermenéutica enrevelación.O ensaio traza o conflito central que sustenta a triloxía: a eterna batalla entreVilanova de Alba —símbolo do poder marítimo, civil e revolucionario— eCompostela —bastión do poder terrestre, relixioso e conservador. Mar contraterra. Memoria contra historia oficial. Revolución contra tradición. A travésdesta dicotomía primordial, Freixanes constrúe unha épica simbólica onde asdúas almas de Galicia chocan, e Barros convértese no seu cartógrafo máisperspicaz.Este estudo eríxese como a chave mestra para comprender un universo literariode complexidade labiríntica, ofrecendo a editores, estudosos e lectores ascoordenadas precisas para navegar por unha obra que transcende a ficción.Barros non só analiza: ilumina, descifra e preserva unha mitoloxía que, sen asúa intervención crítica, permanecería hermeticamente selada dentro dos seuspropios misterios.